Час ад часу, калі я прачынаюся,
то заўважаю, што плачу
Сон, што я, мусіць, бачыў, аніразу не ўспомніў
Але...
Адчуванне, быццам нешта страчана,
пераследуе мяне яшчэ доўгі час
Я заўжды шукаю...
Чагосьці або кагосьці.
Здаецца, гэта пачуццё жыве ўва мне з таго самага дня...
Дня, калі зоры пачалі падаць
Гэта была нібыта...
Нібыта сцэна з чароўнага сну
Магу апісаць яе толькі як...
надзвычайная прыгажосць
ТВАЁ ІМЯ
Такі... Такі...
Ты мяне не помніш?
Маё імя...
Міцуха!
Сястрычка, што ты робіш?
Ого, яны нібыта сапраўдныя...
Што? "Сястрычка"?
Ты ледзь прачнулася? Хутка сняданак!
Падымайся!
Што? ШТО?
Хочаш лапшу, што засталася з вячэры, бабуля?
Можаш ёсці.
- Добрай раніцы. - Добрай раніцы.
Міцуха, ты спазнілася!
Я зраблю сняданак заўтра.
Ці не зашмат?
Нармальна.
Сёння ты ўжо нармальная.
Ты ўчора была шалёнай.
Што вы такое кажаце?
Усім добрай раніцы.
Гаворыць гарадская ратуша Ітаморы
Вяртаючыся да выбараў мэра...
якія адбудуцца 20га дня наступнага месяца. Выбарчая камісія...
"Камету, што цягам месяца пралятае міма Зямлі, можна будзе бачыць простым вокам"
Назіраць камету можна будзе напрацягу некалькіх дзён...
Проста замірыцеся з ім.
Гэта дарослыя справы.
Навуковае супольніцтва ўжо рыхтуецца сачыць за галоўным касмічным відовішчам стагоддзя
Мы пайшлі!
Поспехаў табе!
Міцуха!
Дабранак, Саяка, Тэсі.
Дабранак.
- Не насядай. - Чаму? Вось скнара.
- Ты цяжкая. - Як груба.
А вам разам вельмі добра.
І зусім не!
А сёння ў цябе з валасамі ўсё ў парадку.
Што?
- Ага, твая бабуля прагнала з цябе духаў? - Духаў?
Ты была проста апантанай!
Досыць гэтага акультызму. Міцуха проста дужа нервуецца, так?
Што? Пра што гэта вы?
Ты не памятаеш?
І акрамя таго,
палепшыць фінансавы дабрабыт гораду ў межах нашага праекту адраджэння!
І толькі калі дасягнем гэтай мэты,
Мы створым сапраўды бяспечную і надзейную супольнасць
І як дзеючы мэр...
Яго ўсё адно перавыбяруць.
Кажуць, ёсць падставы падазраваць яго ў карупцыі.
Гэй, Міямідзу.
Дабранак.
Дык дачка мэра і сын ягонага падрадчыка таксама сябруюць.
Міцуха!
Выпрастуйся!
- Ён і з сям'ёю строгі. - Я ўражаны.
- Мусіць, сорамна. - Нават жалю варта.
Міцуха.
Ва ўсіх перад вачыма...
"Хто ты?"
"Тасакарэ"
"Тасакарэ" - "хто ты". Ад гэтага слову паходзіць "Тасагарэ-докі" альбо
змярканне - час паміж ноччу і днём
Калі свет размываецца, і сустрэць можна не толькі чалавечых істот.
Больш старая форма выразу "карэтаса-докі"
альбо "каватарэ-докі", што значыць "хто гэта?"
Можна спытаць? Я чуў "катаварэ"
"Катаварэ-докі"? Думаю, гэта з мясцовага дыялекту.
Я ведаю, што старыя Ітаморы ўсё яшчэ карыстаюцца класічнай мовай.
Вельмі старыя
А цяпер - Міямідзу.
Так.
О, сёння вы ўжо памятаеце сваё імя.
Ты забыла?
Учора ты не магла ўспомніць ані сваёй парты, ані шуфлядкі.
У цябе на галаве быў страх, і без банта.
Што? Не можа быць! Праўда?
З табою нібыта здарылася амнезія.
Па праўдзе, у мяне адчувацце, быццам я бачыла доўгі дзіўны сон...
Сон пра жыццё кагосьці іншага?
Не магу ўзгадаць.
Я зразумеў. Гэта было...
тваё папярэдняе жыццё!
Альбо ты падсвядома звязвалася з мультысусветам Эверэт...
Досыць ужо гэтых глупстваў.
О! Тэсі, ці не ты панапісваў там у маім сшчытку?
Нічога.
Але Міцуха, ты праўда паводзіла сябе ўчора ненармальна.
Ты добра сябе адчуваеш?
Дзіўна. Я файна сябе адчуваю.
Магчыма, гэта стрэс. Хутка ж рытуал, правільна?
Вох, не нагадвай!
Не магу больш заставацца ў гэтым мястэчку.
Такое маленькае, усе адно аднаго ведаюць. хачу сканчыць школу і пераехаць у Токіа.
Я цябе не вінавачу. У гэтым мястчку нічога няма.
Цягнікі раз на 2 гадзіны.
Пасля 21:00 усе крамы зачыненыя.
Ані кнігарні. Ані стаматалогіі.
Затое ажно два пабы стаяць.
Няма працы.
Жаніхоў няма.
Сонца за горы заходзіць рана.
- Канчайце ўжо! - Што?
То-бок... можа перапынімся і зазірнем у кавярню?
- Кавярню - Праўда?
Дзе?
Добры вечар.
І гэта кавярня?
Ты ж ведаеш, што іх тут няма.
А Міцуха проста пайшла дахаты
Думаю, ёй цяжка даводзіцца.
Ну, яна ў цэнтры ўвагі.
Ага.
Гэй, Тэсі.
Што?
А ты што будзеш рабіць, калі скончыш школу?
У сэнсе? Ты пытаеш пра планы на будучыню?
Ды нічога асаблівага. Напэўна правяду звычайнае жыццё ў мястэчку.
Я б таксама паспрабавала.
Ты яшчэ не гатовая, Ёцуха.
Прыслухвайся да голасу ніткі.
Калі вось так пераплятаеш ніці,
у нейкі момант пачуцці і энэргія пачнуць перадавацца паміж табою і шнуром.
Ніткі не раўмаўляюць.
Яна мела на ўвазе, што трэба сканцэнтравацца
Тысячагадовая гісторыя Ітаморы ўплецена ў нашы шнуры.
Паслухайце. 200 гадоў таму...
Ізноў пачынае...
загарэлася прыбіральня гандляра сандалам Маюгора, полымя разнеслася па аоліцы.
Храм і архівы згарэлі.
Гэта запомнілі як...
Вялікі пажао Маюгора.
Полымя назвалі яго імем? Бядак Маюгора.
Сапраўдны сэнс фестывалю даўно забыты, жыць працягвае толькі знешняя форма.
Але нават калі словы і страчаны, традыцыі павінны перадавацца далей.
І гэта важная ноша, што мы нясем у храме Міямідзу.
І толькі гэты дурны зяць...
Нібыта яму было недастаткова проста пакінуць дом і святарства,
дык цяпер палітыка? Ён безнадзейны.
Давай наступную, дружа.
Знову разлічваю на вашу дапамогу.
Пакінь гэта мне.
Можаш лічыць галасы з раёнаў Кадоры і Сакагамі сваімі..
Ну і як у цябе з ёю справы?
Усё не так проста.
Чую пах карупцыі.
Не кажы глупствы.
Прынясі нам яшчэ сакэ
Зараз.
Кацухіка, будзеш працаваць на аб'екце ў выхадныя.
І навучыся карыстацца выбухоўкай.
Я не чую.
Так!
У нас абодвух цяжкія часы, так?
Гэта Ёцуха? Так вырасла.
Абедзьве так нагадваюць іхнюю маці.
Здарова.
Здароў.
Гэта найстаражытнейшае сакэ ў свеце.
Яны жуюць рыс, выплёўваюць яго і даюць яму забрадзіць, каб атрымаць алкаголь.
"Кучыкамізакэ." Багам і праўда падабаецца, калі сакэ вырабляюць такім чынам?
Вядома, падабаецца.
Гэй, гляньце, гэта Міямідзу.
Вох! Я б так не змагла!
Ёй, пэўна сорамна!
Цяжка паверыць.
Вышэй нос,сястрычка. Што з таго, што цябе бачылі аднакласнікі?
Зайздрошчу тваёй дзіцячай безтурботнасці
Чаму б табе не прадаваць Кучыкамізакэ, а на атрыманыя грошы пераехаць у Токіа?
І адкуль толькі ў цябе падобныя думкі?
Прадавай яго разам з фота і відэа. А назаві "Сакэ храмавай жрыцы"
Разбагацееш!
"Сакэ храмавай жрыцы"?
Не. Гэта парушае закон аб продажы алкаголю.
Гэта адзіная перашкода?
Ненавіджу гэта мястэчка! Ненавіджу гэта жыццё!
Калі ласка, хай у наступным жыцці я стану гожым хлопцам з Токіа!
Ну і ідыётка...
Дзе...
Там нешта ёсць
Такі! Ты ўжо ўстаў?
Сёння твая чарга гатаваць. Падымайся.
Прашу прабачэння.
Я ўжо пайду. Даядай міса суп.
Ладна.
Ідзі ў школу нават калі ўжо спазніўся. Да вечара.
Прыемнага дня.
Што за дзіўны сон.
"Ад Цукасы: Бяжы, ты пазнішся!"
Што? Ад каго? Цукаса? І хто гэта?
Мне трэба ў туалет.
Занадта рэалістычна.
"Станцыя Шынджуку"
Я ў Токіа!
"Старэйшая школа Джынгу"
- І дзе ты такое адшукала? - У Дайкан'яме.
А на наступным канцэрце абяцаюць...
Давай замест клубу ў кіно пойдзем.
Такі!
З'явіўся на абед? Ну хадзем есці тады.
Ты праігнараваў маё паведамленне.
О, Цукаса?
Прынамсі гучыць як выбачынні.
- Ты згубіўся? - Так.
Як можна было згубіцца па дарозе ў школу?
- Ну... я... заблукала... - Заблукала?
Блукала!
Ды як там?
Заблукаў?
Блукаў і цешыўся. Токіа неверагодна прыгожы.
Ты на дыялекце бы гаворыш .
А дзе твой абед?
- Божа. - Ты напалову спіш, ці што?
- Ёсць, чым падзяліца? - Сэндвіч з катлетай - зусім няблага!
Дзякуй.
Хадзем у кавярню.
У тую ж? Добра. Ідзеш, Такі?
Што? Што? Што?
Кавярня?
А тут прыемная атмасфера.
Так, з увагай да дробязяў.
Такі, ты вызначыўся?
Што? Ды на такія грошы я магу месяц жыць!
З якога ты стагоддзя?
Хмм. Усё адно гэта проста сон.
Файны сон.
О не, што мне рабіць? Я спазняюся на працу!
Сёння твая змена?
- Тады ідзі. - Вох, так.
А дзе я працую?
Што?
Столікі 6, 7, і 10 чакаюць!
Столік 12! Taкi!
Так! Вось ваш заказ.
Так, салата з цукіні і таматамі...
Мы гэта не замаўлялі.
Такі, я ж казаў, што труфеляў не засталося!
Такі, ты што не чуў!
Такі!
Ды калі ўжо гэты сон скончыцца?
Гэй, гэй, афіцыянт.
О, так?
У нашай піцы была зубачыстка.
Вось. Так і параніцца можна было.
Добра, што я заўважыў. Што скажаце?
Ну, мы...
Але... у італьянскіх рэстаранах няма зубачыстак...
Перапрашаю.
Усё ў парадку?
Я разбяруся.
Ды што з табою сёння?
Прашу прыняць нашы прабачэнні. Ваш заказ за наш кошт.
О, праўда?
Спадзяюся, вы не параніліся.
Табе...
Акудэра...
Кажы "вам".
Дзякуй вам, Акудэра...
Непашансавала сёння.
Не, я...
Было падстроена, гэта відаць.
Я зрабіла ўсё па інструкцыі, ае...
О, Акудэра, ваша спадніца!
Усё добра?
- Што здарылася? - Парэзаная
Той самы паскуднік?
Што рабіць? Ты помніш яго з твару?
Не.
Хадземце са мной.
Гэй, Такі!
Здыміце спадніцу, калі ласка.
Вох! Не, я адвярнуся!
Гэта нядоўга.
Зроблена!
Выдатна, Такі! Нават лепш, чым было!
Дзякую, што дапамаглі мне сёння.
Па праўдзе, ты мяне крыху непакоіў.
Ты слабы, але запальчывы.
Але сёння ты мне падабаешся болей.
Ніколі не здагадвалася пра твой "дзявочы" бок.
"Лінія Яманотэ: 8 хвілін."
Які ж рэалістычны сон, не як заўжды.
Вох, а ён вядзе дзённік.
Такі арганізаваны.
Хацелася б і мне жыць у Токіа.
О, гэта яна!
Можа, закахаўся?
"Прайшліся да станцыі разам з Акудэрай. Усё дзякуючы маім дзявочым сілам!"
"Хто ты?"
"Міцуха"
Што гэта?
"Міцуха"
Што? Чаго?
"Дзякуючы маім дзявочым сілам!" Што адбываецца?
Хадзем і сёння ў кавярню.
Прабач, але мне трэба на працу.
Памятаеш, куды табе?
Цукаса, гэта ты пажартаваў у маім тэлефоне...
Не звяртай увагі. Убачымся.
Сёння ён нармальны.
А ўчора быў даволі мілы.
Што?
Што... Што?
Такі, ты спрабуеш нас абысці!
Ты пайшоў дамоў разам з ёю!
Што, праўда? З Акудэрай?
А што было потым?
Вох, я не надта памятаю.
Не выдумляй?
Я прыйшла.
- Вітаю, хлопцы. - Добры дзень.
Так, хай будзе добры.
Праўда, Такі?
"Міцуха? Хто ты? Што ты?"
Сёння не ціскаеш свае грудзі.
Сняданак гатовы! Падымайся!
Грудзі?
Дабранак.
Чаму ўсе глядзяць на мяне?
Ну, учора ты ўчыніла невялікі спектакль.
А?
"Нацюрморт"
Бачылі выбарчыя плакаты?
Не важна, хто пераможа. Галоўнае пытанне ў тым, як гранты распіляць
Цішэй! Ад гэтага залежаць сродкі на чыёсь жыццё.
Гэта яны пра мяне, так?
Ну... так.
Гэй, Міцуха!
Што...? Што...? Што я зрабіла?
Міцуха?
Ці можа... ці магчыма...
Ці магчыма, што і праўда...
У нашых снах, той хлопец і я...
У нашых снах, тая дзяўчына і я...
Мяняемся месцамі?
Я пачынаю разумець, што адбываецца
Такі - хлопец майго веку, які жыве ў Токіа
Я мяняюся з Міцухай непрадказальна
па некалькі разоў на тыдзень
Мяняемся падчас сну. Прычына невядомая.
Калі прачынаюся пасля замены, нічога не памятаю
Але мы дакладна мяняемся
Гэта відавочна па рэакцыях людзей навокал. Таму...
Таму мы вызначылі некаторыя правілы, каб не змяніць свой лад жыцця.
"Ніякіх ваннаў! Не глядзець! Не кранаць!"
Ёсць забароны -тое, што рабіць нельга
І дамовіліся вечарам пакідаць справаздачы ў мабільных.
Каб разам пераадолець гэтую загадковую з'яву.
І ўсё ж...
- Гэты хлопец! - Гэта дзяўчына!
Хлопцы глядзяць! Сачы за спадніцай! Гэта ж відавочная рэч!
Не спускай мае грошы!
Гэта тваё цела есць. І я таксама працую!
Ну што за шнуры такія...
Як жа шмат ты працуеш!
Бо ты марнуеш усе грошы!
Сёння пілі каву разам з Акудэрай. А вы добра паладзілі!
Міцуха, не змяняй мае адносіны!
Такі, чаму ў мяне закахалася дзяўчынка?
Ты нашмат папулярнейшая, калі я замест цябе
Не надта нахвальвайся! Нібыта ў самога ёсць дзяўчына!
У цябе таксама хлопца няма!
"Дурань/ідыётка" Я...
Я адна/адзін, бо так хачу!
Нядобра ў дачыненні да яе.
А табе дужа падабаюцца твае грудзі.
Хутка выходзім! Уставай!
Камету Тыямат можна назіраць простым вокам ужо некалькі дзён.
Дзе і калі яе можна ўбачыць
Камета амаль дасягнула перыгею,
і заваўжыць яе можна над Венерай.
Чаму ў форме?
Бабуля, чаму цела бога нашага храма так далёка?
З-за Маюгора я не ведаю.
Хто гэта?
Што? Ён жа вядомы!
Гэй, бабуля.
Вох, сястрычка.
Міцуха, Ёцуха, вы ведаеце пра мусубі?
Мусубі?
Мусубі - старое імя нашага мясцовага бога-ахоўніка.
І гэта слова мае безліч значэнняў.
Пляценне шнуроў гэта мусубі. Сувязі між людзьмі гэта мусубі.
Плынь часу гэта мусубі.
Усё гэта - божая моц.
Таму ніці, што мы пляцем
гэта божае мастацтва і ўвасабляе час як такі
Яны сыходзяцца і прымаюць форму.
Яны блытаюцца, разыходзяцца,
часамі ірвуцца, але потым зноў вяртаюцца.
Гэта мусубі. І гэта сам час.
Папі.
Дзякуй.
І я хачу!
Гэта таксама мусубі.
Ці то вада, ці то рыс або сакэ,
калі чалавек спажывае нешта, гэта далучаецца да ягонай душы, і гэта мусубі.
Таму сённяшняе падарожжа
Важны рытуал, які злучае багоў з людзьмі.
Гэй, я ўжо бачу!
Гэта цела бога храма Міямідзу?
За гэтым струменем пачынаецца Какур'ё
Гэта значыць "іншы свет".
Здароў, іншы свет!
І каб потым вярнуцца з яго назад, вы павінны заплаціць
найважнейшым, што ў вас ёсць.
Кучыкамізаке.
Кучыкамізаке?
Вы пакініце яго ўнутры божага цела.
Гэта частка вас.
Частка Міцухі...
Змяркаецца - гэта катаварэ-докі.
Катаварэ-докі?
А можа...
Можа, убачым камету
Камету?
Вох,
Міцуха,
ты ж цяпер спіш, правільна?
Слёзы? Чаму?
"Амаль на месцы. У нецярпенні!"
Акудэра? Пра што гэта яна?
Што Міцуха ўчыніла гэтым разам?
Спатканне?
Заўтра спатканне з Акудэрай!
Сустракаецеся а палове восьмай на станцыі!
...так я планавала, але...
Вітаю.
Даруй, доўга чакаеш?
А, не...
Эм...
Я толькі прыйшоў.
Файна, тады хадзем.
Пашансавала яму. Напэўна, цяпер яны разам...
А?
Я...
Чаму?
Я хацела пайсці на спатканне,
але калі так здарыцца, што гэта будзеш ты, павесяліся!
У кожным разе, я ўпэўнена, што ў цябе раней не было спатканняў
Не ведаю, што казаць...
Таму я пакінула некалькі спасылак для такіх недасведчаных, як ты
Праўда?
"І ў цябе будзе дзяўчына!"
"Мне было так цяжка, але цяпер са мной дзяўчына!"
Яна з мяне смяецца.
"Фота-выстава: Настальгія"
Што такое, Такі?
Сёння ты быццам бы іншы чалавек.
Эм, Акудэра. Не жадаеце паесці? Можам зайсці кудысь...
Думаю, на сёння досыць.
Ага.
Такі, ты... прабач, калі памыляюся.
Я ж падабалася табе, правільна?
Але цяпер табе падабаецца іншая.
Зусім не!
Праўда?
Не! Усё не так.
Як цікава.
Але ж. Дзякуй табе за дзень. Убачымся на працы.
Напрыканцы спаткання ў небе будзе відаць камету.
Пра што гэта яна?
Міцуха Міямідзу
О, гэта ты, Тэсі.
Не, мне проста не хочацца ісці. Усё добра.
Што? На фестываль? Ну...
А, праўда, камета. Сёння ж пік ейнай яркасці?
Ну добра, тады ўбачымся.
Табе проста хацелася паглядзець на яе ў юкаце.
Чаго!? Не!
Мне б такое й да галавы не прйшло.
Проста голас быў вельмі сумны.
Можа таму што ты яе раздражняеш.
Годзе!
Прабачце, што спазнілася.
- Вось і яна! - Нарэшце!
- Твае... твае... - Вох, што здарылася, Міцуха?
Твае валасы!
Троху дзіўна, так?
Думаешь, гэта з-за нейкага хлорпца? Можа, кінуў?
І чаму хлопцы лічаць, што валасы абразаюць толькі з-за раставанняў?
Яна сказала, што проста захацелася.
Ды ну. Проста захацелася абрэзаць столькі валасоў?
О, гэй! І праўда відаць!
Ого!
Выкліканы абанент выключаны ці знаходзіцца па-за...
Раскажу ёй пра няўдалае спатканне, калі памяняемся наступным раз.
Так я збіраўся. Але...
Часмусьці пасля гэтага дня...
мы з Міцухай мяняцца... перасталі
Горы прыфектуры Гіфу
Горы Хіда
Што... што вы тут робіце?
Цукаса расказаў мне, і вось я тут!
Цукаса, я прасіў цябе прыкрыць мяне дома і на працы.
Такагі абяцаў цябе прыкрыць.
Разлічвай на мяне! Але будзеш вінен мне абед!
Зусім не смешна.
- Мы хваляваліся пра цябе. - А?
Табе няможна самому. А што, калі цябе абкрадуць?
Абкрадуць?
Такі, ты сустракаешся з кімсьці з інтэрнэту.
Ну не, не зусім...
- Напэўна, карыстаўся сайтам знаёмстваў. - Няпраўда!
Апошнім часам ты сам не свой. Мы за табою прыглядзім.
Я вам не дзіця!
Замены перапыніліся. Званкі і паведамленні не даходзілі
Таму я вырашыў паехаць і асабіста ўбачыцца з Міцухай.
Я хацеў з ёю сустрэцца. Але...
Што? Ты не ведеш, дзе? Адзіная зачэпка гэта пейзаж горада?
Угу.
З ёю зусім ніяк не звязацца? Як так можа быць?
Ну сур'ёзна. Дрэнна ты тур спланаваў.
Я планаваў не тур!
Ну добра. Мы дапаможам табе ў пошуках.
Які мілаха! Глядзі!
Так раздражняе.
Во, ён рухаецца!
І ў выніку ўсё бессэнсоўна...
Што? Пасля ўсяго, што мы зрабілі?
Нічога вы не зрабілі.
Рамэн Атакаяма.
О, і яшчэ адзін рамэн Атакаяма..
- Ладна, тры рамэны. - Ясна.
Мы зможам сёння вярнуцца ў Токіа?
Калі толькі ў апошні момант. Я спраўджу.
Дзякуй.
Усё нармальна, Такі?
Мне пачынае здавацца, што я рухаюся не туды.
Вох, малады чалавек, гэта ж Ітаморы, праўда?
Вельмі прыгожа атрымалася. Гэта ён, любы?
Так, Ітаморы. Навявае ўспаміны.
Ён нарадзіўся ў Ітаморы.
Ітаморы...?
Так! Мястэчка Ітаморы! Так і ёсці! Гэта недалёка, праўда?
- Што ты... - Ітаморы быў...
Ітаморы? Не можа быць!
Гэта ж там, дзе камета...?
Гэй, гэта праўда тое месца?
Не! Такі проста нешта наблытаў.
Не, я пэўны, што гэта тут.
Школьны двор. Горы. Я выразна памятаю гэту школу!
Гэта немажліва!
Успомні тую катастрофу, што адабрала колькі сотняў жыццяў тры гады таму!
Яны памерлі?
Памерлі тры гады таму?
Немагчыма.
У мяне ўсё яшчэ засталіся ейныя нататкі...
Зніклі...
Камета Тыямат, з перыядам абарачэння ў 1200 гадоў
Наблізілася да Зямлі тры гады таму
"Удар метэора знішчае горад" Ніхто не чакаў, што ейная ядро расколецца ў перыгеі.
"Зруйнаваны горад"
"Больш за 500 ахвяр"
"Ітаморы. Горад, які знік"
Фрагмент каметы стаў метэорам і ўпаў на Японію.
"Ітаморы, камета, бедства"
У той дзень там праводзіўся восеньскі фестываль
Вось пункт сутыкнення.
A 20:42, ён ўдарыў акурат там, дзе людзі сабраліся на свята.
"Спіс імёнаў ахвяр"
Загінула траціна насельніцтва - больш за 500 чалавек
Сёння ў Ітаморы ніхто не жыве.
Тэсі ў спісе... і Саяка...
"Міцуха Міямідзу"
А, гэта яна?
Тут, мусіць быць, памылка. Яна загінула тры гады назад!
Якраз 2-3 тыдні таму яна казала, што можна будзе бачць камету.
Тады...
Ты ж цяпер...
Я...
...спіш, правільна?
Я...
Што я...?
Ажыўлена тут.
Мне пракра, але мы здолелі зняць толькі адзін пакой.
Не страшна.
Як Такі?
Працягвае чытаць артыкулы пра Ітаморы.
Газеты, часопісы. Выглядае, што выпадковым чынам.
- Што? - Нічога. Не думаў, што вы паліце.
Вох, нядаўна кінула, але...
Што думаеце наконт гэтай гісторыі з Такі?
Ён мне падабаўся.
Такім, якім быў апошнім часам. Ён заўсёды быў прыемны, але цяпер нават больш, чым раней.
Нібыта стараўся з усёй моцы. Было міла.
Я не разумею тое, пра што ён кажа, але...
Але я лічу, што ён сустрэў кагосьці, хто так змяніў яго.
Дакладней, я ўпэўнена ў гэтым.
Гэта было проста сном.
Я пазнаў пейзажы Ітаморы бо памятаў з навін трохгадовай даўніны.
Калі не, тады... здань?
Не... я проста ўсё выдумаў?
Яе імя... Як яе імя?
Цукаса пайшоў у душ.
О, Акудэра... Я, эм...
Я казаў такія шалёныя рэчы. Дзякуй, што прыехалі разам са мной.
"Плеценыя шнуры Ітаморы" Дужа прыгожа
Падобныя на той, што ў цябе, так?
А, гэта... Здаецца нехта даў мне яго шмат часу таму.
Часамі я надзявыю яго ў якасці талісмана...
Хто гэта быў?
Чаму б табе таксама не пайсці ў душ?
Так. ...Не.
Нехта, хто вырабляў такія, казаў мне калісьці...
Шнуры ўвасабляюць сабою час, як такі.
Яны блытаюцца, разыходзяцца,, часамі ірвуцца, але потым сыходзяцца. І гэта час...
Можа, у тым месцы...
"Недзе тут?"
Такі
Ты мяне не помніш?
"Мне трэба нешта зрабіць. Вяртайцеся ў Токіа без мяне. Хутка вярнуся. Дзякуй."
Такі...
Вось, вазьмі паесці.
Твой малюнак Ітаморы... вельмі прыгожы.
Яны сыходзяцца і прымаюць форму. Яны блытаюцца, разыходзяцца,
часамі ірвуцца, але потым зноў вяртаюцца...
Гэта мусубі. І гэта сам час.
Яно тут!
І праўда тут!
То быў не сон!
Адсюль пачынаецца іншы свет.
Гэта сакэ, што мы прынеслі.
Гэта маёй сястры, а гэта маё.
Перад тым, як упала камета... Дзяўчына, якую я ведаў, жыла тры гады назад?
Наш час не супадае.
Частка яе...
Мусубі.
Калі час можна павярнуць назад,
дай мне шанец...
Камета!
Тваё імя Міцуха.
Вы абедзьве - мая каштоўнасць.
Цяпер ты старэйшая сястра.
"Папраўляйся, мама."
Прабачце, даражэнькія.
Тата, калі мама вернецца дадому?
Я не змог яе выратаваць.
Трымай сябе ў руках!
Каму патрэбны храм?
Ты прыняты ў ім, як сын!
Я кахаў жонку, Футабу. А не храм Міямідзу.
Пайшоў адсюль!
Міцуха, Ёцуха,
адзараз вы будзеце з бабуляй.
"Хто ты?" Хто я? Не, хто ты?
"Дурань" Не надта нахвальвайся! Нібыта ў самога ёсць дзяўчына!
Пашансавала яму. Напэўна, цяпер яны разам...
Я...
Я паеду ў Токіа.
Што? Гэй, Міцуха!
Бабуля, можна папрасіць?
А, праўда, камета.
Сёння ж пік ейнай яркасці...
Міцуха! Не заставайся там!
Міцуха, уцякай адтуль, пакуль камета не ўдарыла
Міцуха, уцякай!
Міцуха! Міцуха!
Міцуха!
Я Міцуха! Жывая!
Міцуха, знову ціскаеш...
Сястрычка!
Ёцуха!
Міцуха ў канец звар'яцела.
Я лепей пайду сёння без яе.
Вар'ятка.
Апошнія мозгі страціла.
Жуда.
Камету Тыямат можна было назіраць простым вокам цягам некалькіх дзён
Сёння яна ўрэшце дасягне перыгею а 19:40
і будзе найярчайшай за ўвесь час
Гэта сёння. Час яшчэ ёсць.
Добры дзень, Міцуха.
О...
Ты ж не Міцуха, так?
Вы ведалі, бабуля?
Не, але калі я назірала за тваімі паводзінамі, ува мне прачнуліся старыя ўспаміны.
Я таксама памятаю, як бачыла дзіўныя сны яшчэ зусім юнай дзяўчынай.
Хоць сёння ўжо і не ўспомню, пра чые жыццё я сніла.
Не ўспомніце...
Цані гэты досвед. Сны сыходзяць пасля абуджэння.
Некалі і з тваёй маці і са мной было нешта падобнае.
Магчама, усе сны, што бачылі ўсе сярод Міямідзу
былі толькі дзеля таго, што адбудзецца сёння.
Бабуля, паслухайце.
Камета ўдарыць па Ітаморы ўвечары, і ўсе загінуць.
"Ніхто табе не паверыць"? Які нечаканы адказ, бабуля
Я не дам ім памерці!
О! Што здарылася, Міцуха?
Твае... твае валасы!
Вох, гэта. Раней было лепш, так?
Ды як жа?..
Забудзьце! Калі нічога не зрабіць, сёння ўвечары ўсе загінуць!
Мы мусім дзейнічаць!
Саяка, чаму ты не ў школе?
Ну... трэба выратаваць горад.
Бесправадное апавяшчэнне?
Так, гэтыя дынамікі стаяць усюды.
"Суперпазіцыя, частата"
Ясна! Гэта дапаможа! Ты фантастычны, Тэсі!
Гэй, не сядай так блізка!
Што, сарамішся? Гэй, гэй!
Стой! Ты ўжо шлюбнага ўзросту!
"Клуб зачынены - не ўваходзіць" А ты вясёлы!
Прынесла. Ваша рэшта
Прабач, Саяка.
Усё добра.
- Не эканомна. - Маўчы і еш.
А ў вас што? Распрацавалі план выратавання?
Шт.. Што? Выбух?
У будаўнічых сховішчах ёсць водна-гелевая выбухоўка.
Захоп радыёвяшчання?
Бесправадную сістэму мястэчка лёгка ўзламаць пускавымі частотамі.
Мы зможам трансляваць паведамленне пра эвакуацыю са школы.
Школа па-за мяжой зоны катастрофы, людзі змогуць схавацца там.
Гэта... гэта дакладна злачынства!
Ты ўсіх апавясціш.
- Чаму я? - Ты ж з радыё клуба.
На мне будзе выбух.
А я пайду размаўляць з мэрам.
У рэшце рэшт менавіта ён мусіць эвакуяваць людзей.
А я яго дачка, упэўнена, што пераканаю.
Ідэальны план.
Ну, можа быць. Але ж гэта толькі здагадкі, так?
Што? Ну...
Не абавязкова! Ведаеш, як утварылася возера Ітаморы?
Яно на месцы метэорнага кратэру, што ўзнік 1200 гадоў назад ад іншага падзення.
Ах! Дык вось чаму...
Правільна, Тэсі!
Зробім гэта разам!
Ды пра што такое ты кажаш?
Кажу, што мы павінны эвакуяваць жыхароў да заходу, бо...
Змоўкні.
Камета раздзеліцца і ўдарыць па горадзе?
Загіне больш за пяць соцень?
Ды як ты толькі смееш так трызніць?
Калі ты сур'ёзна, то ты хворая на галаву.
Відаць, вар'яцтва з боку Міямідзу.
Я выклічу кагосьці, каб цябе адвезлі ў шпіталь.
І выслухаю толькі пасля таго, як цябе праверыць доктар.
Ах ты чортаў...!
Міцуха! Не...
Хто...
Хто ты?
Убачымся на фестывалі.
Сустрэнемся ля храма.
- Не спазняйся. - Ага!
- Убачымся. - Бывай.
Нельга туды ісці!
Уцякайце з мястэчка! Раскажыце сябрам!
Пра што ты гаворыш?
Міцуха!
- Што гэта было? - Лепш хадзем.
Што ты робіш?
Ці змагла б...
Ці змагла б Міцуха іх пераканаць? Гэта мая віна?
Ёцуха, пакіньце горад разам з бабуляй да вечара.
Ты памрэш, калі тут застанешся!
Ды пра што ты такое?
Учора знянацку ў Токіа ад'ехала. Ды што з табою не так?
Такіа?
Гэй, Міцуха!
Як там прайшло з тваім старым?
Гэй, Міцуха?
Што з ёю не так?
Не ведаю.
Ты цяпер там?
А там ёсць нешта?
Тэсі, я пазычу твой ровар.
Гэй, што за...
Гэй, Міцуха!
А што з нашым планам?
Рыхтуйцеся да ажыцяўлення!
Калі ласка!
Я зноўку ў целе Такі.
Што ён тут робіць?
Горад...
Ён знік.
У той дзень... тады я...
Памерла?
Такі. Такі.
Ты мяне не помніш?
Я еду ў Токіа.
Што? Вось зараз?
Навошта?
Спатканне.
У цябе што, у Токіа хлопец?
Гэта не маё спатканне.
Вечарам вярнуся.
Калі так нечакана з'яўлюся, ці не перашкоджу яму? Збянтэжу яго?
Можа, яму не спадабаецца.
Выкліканы абанент выключаны ці знаходзіцца...
Не, нам не сустрэцца.
Але калі б атрымалася...
Што мне сказаць? Ці ён не раззлуецца? Ці не будзе няёмка?
"Заўтра Тыямат будзе ў перыгеіі"
А што, калі ён... крышачку ўзрадуецца?
Выкліканы абанент выключаны...
Не, нам не сустрэцца.
Але...
... у адным я ўпэўнена
Калі ўбачым адно аднаго, то пазнаем,
Бо гэта ты быў унутры мяне.
Бо гэта я была ўнутры цябе
Прабачце.
Перапрашаю.
У той дзень, тры гады таму, перад тым, як я пазнаў цябе
Такі
Эм... гэта я
Ты мяне не помніш?
Хто ты?
Прабач.
Але гэта Такі
Дзіўная дзяўчынка
Гэй!
Як тваё імя?
Міцуха!
Маё імя Міцуха!
У той дзень, тры гады таму, ты прыйшла...
сустрэцца са мною!
Такі?
Міцуха!
Такі?
Міцуха!
Ты там, так? Ты ў маім целе?
Такі!
Такі, дзе ты?
Гэта Міцуха.
Я чую яе, але...
Такі, дзе ты?
Такі!
Такі, ты...
Там?
Катаварэ-докі
Міцуха.
Такі.
Такі, гэта праўда ты.
Такі!
Я прыйшоў сустрэцца з табою.
Было няпроста, ты так далёка.
Але як? Я... у той дзень...
Я выпіў твой кучыкамізаке.
Ты яго выпіў?
Ты ідыёт! Вычварэнец!
Ах, ты ж яшчэ мае грудзі ціскаў!
Адкуль ты ведаеш?
Ёцуха бачыла.
Вох, даруй! Не стрымаўся. Толькі аднойчы!
Аднойчы?
Без розніцы, колькі разоў! Дурань!.
Даруй.
О, гэта...
О, праўда, навошта ты прыйшла, калі я яшчэ цябе не ведаў?
Я проста не мог цябе пазнаць.
Вось. Трымаў яго тры гады.
Зараз твая чарга.
Так.
Ну як?
Нядрэнна.
Ты хлусіш!
Не, я... прабач.
Ну што за хлопец!
Міцуха, трэба, каб ты нешта зрабіла. Слухай.
Набліжаецца.
Не хвалюйся. Час яшчэ ёсць.
Так, я паспрабую.
Катаварэ-докі ўжо...
...сыходзіць.
Гэй, Міцуха. Каб не забыць, калі прачнемся...
Запішам нашыя імёны. Вось.
Добра!
Міцуха?
Гэй, Міцуха?
Я хацеў сказаць табе.
Дзе б у гэтым свеце, ты не была, я буду шукаць цябе.
Тваё імя Міцуха.
Усё добра, я помню.
Міцуха. Міцуха. Міцуха. Тваё імя Міцуха.
Тваё імя...
Хто ты?
Навошта я тут?
Я прыйшоў, каб з ёю сустрэцца.
Каб яе выратаваць. Я хацеў, каб яна выжыла.
Хто "яна"? Хто? Каго я прыйшоў убачыць?
Кагосьці блізкага мне. Каго я не хачу зыбыць. Каго мне нельга забыць!
Каго? Каго? Каго? Каго?
Як тваё імя?
Такі. Такі. Такі
Усё добра, я помню. Я ніколі не забуду.
Такі. Такі.
Тваё імя... Такі!
Тэсі!
Міцуха! Дзе ты была?
Ён прасіў выбачэння за твой ровар.
- А? Хто прасіў? - Я прасіла.
Пазней мне гэта растлумачыш.
Яна ўпадзе? Праўда?
Так! Бачыла ўласнымі вачыма!
Што? Як гэта бачыла?
Тады мы, пэўна, не маем выбару. Цяпер мы абое злачынцы!
Што, і праўда пачынаць трансляцыю?
Калі ў горадзе знікне электрычнасць, абсталяванне школы мусіць яшчэ працаваць на рэзерве.
Саяка, калі ласка! Паўтарай столькі разоў, колькі зможаш!
Мусіць атрымацца!
Вох, ну і чорт з ім!
- Думаеш, хутка? - Адкуль мне ведаць?
- Што такое? - Што там за шум?
Гэй, паглядзіце!
Паглядзіце!
Гаворыць ратуша Ітаморы.
На падстанцыі адбыўся выбух
Існуе небспека працягу выбухаў і лясных пажараў.
Просім жыхароў наступных раёнаў эвакуявацца ў будынак старэйшай школы Ітаморы.
Раён Кадоіры, раён Сакагамі...
Трансляцыя не адсюль? Тады, хто гэта?
Раён Міяморы..
Раён Оядзава...
Зробім гэта, Міцуха!
Тэсі!
Усё, бяжыце! У лесе пажар!
Пажар у лесе! Эвакуюйцеся, калі ласка!
Бяжыце! Пажар!
Тут небяспечна! Калі ласка, эвакуюйцеся!
Нам не выстарчыць часу! Міцуха!
Што такое?
Яго імя... Я не магу ўспомніць.
Нічога не ведаю. Ты гэта пачала!
Мы самі ўсіх не эвакуюем!
Бяжы і пераканай бацьку!
Бяжыце! Бяжыце ў школу!
Вох, Міцуха.
Гэта не тэрарыстычная атака! Што кажуць энэргетыкі з Чубу?
Яны яшчэ спраўджваюць!
У лесе пажару пакуль няма? Вы ўпэўнены?
Добра!
Спыніць трансляцыю! Высветліце, адкуль яна вядзецца!
Патэлефанавалі са станцыі Такаяма!
Гэта са школы?
Паўтараю, жыхарам наступных раёнаў эвакуявацца ў старэйшую школу Ітаморы... Вох!
Што ты робіш? Выключыць!
Саяка!
О не.
Што ты нарабіла, Саяка!
Гаворыць ратуша Ітаморы
У гэты момант мы правяраем інцыдэнт
Калі ласка, не панікуйце і заставайце там, дзе знаходзіцеся да наступнага паведамлення.
Кажуць заставацца.
- Што адбываецца? - Дык цяпер заставацца?
Годзе, усім трэба эвакуявацца! У школе бяспечна!
Кацухіка!
Што ты робіш?
Прабач, Міцуха.
Гэта канец.
І праўда... раздзялілася!
- Паглядзіце! - Ого!
Гляньце, калі ласка! Камета раздзялілася на дзве часткі
Пачынаюць падаць метэоры!
Ніхто не чакаў падобнага.
Мы з вамі назіраем загадковую з'яву
Значыць, само ядро каметы раздзялілася?
Ці гэта ўплыў прыліўнай сілы?..
Камета па-за мяжою Роша, таму ядро мусіць быць...
Раней камета Шумейкераў — Леві 9 раздзялілася і сутыкнулася з Юпіцерам у 1994 годзе...
Прынамсі 27 фрагментаў...
Пайду пагляджу!
Імаверна, яны растануць перад тым, як дасягнуць зямлі
Верагоднасць таго, што метэор упадзе на заселеную тэрыторыю вельмі малая
Каб прадказаць траекторыю...
Мы сталі сведкамі неймавернай падзеі...
Людзям, што назіраюць цяпер...
неверагодна пашансавала, што яны жывуць у гэты час
Гэй, хто ты?
Хто? Хто?
Хто гэта?
Нехта вельмі мне блізкі. Каго мне нельга забыць. Каго я не хачу забыць.
Хто? Хто? Хто ты?
Як тваё імя?
Раздзялілася!
Каб не забыць, калі прачнемся, запішам нашыя імёны.
"Я кахаю цябе"
Але так я не ўспомню тваё імя...
Тата!
- Міцуха! - Сястрычка!
Толькі не знову...
Гэта была нібыта сцэна з чароўнага сну
Магу апісаць яе толькі як... надзвычайная прыгажосць.
Што я тут раблю?
Я заўжды нешта шукаю
Гэта адчуванне часамі проста паглынае мяне
Я хачу тут працаваць, бо...
Ландшафты, у якіх жывуць людзі...
Каб ствараць гарадскія ландшафты...
Ніколі не ведаеш, калі і Токіа можа знікнуць.
Таму я хачу дапамагаць у пабудове ландшафтаў, якія могуць пакінуць цёплыя ўспаміны
І колькі суразмоў'яў ты прайшоў?
Я не лічыў.
- Не ўяўляю, каб цябе ўзялі. - Ну дзякуй табе
Можа, гэта з-за адзежы.
Вы не надта адрозніваецеся!
- Я маю дзве прапановы. - А я восем.
Вы маеце новае паведамленне."
Не ўпэўнены, шукаю я чалавека ці месца...
Або проста шукаю працу
О, яшчэ ў пошуках працы.
Пакуль не шансуе.
Можа гэта з-за касцюму.
Ён жа не выглядае так дрэнна?
Чым цябе сюды занесла?
Я прыехала па працы, і падумала, што варта прывітацца.
"Восем гадоў з падзення каметы" Калісьці мы разам паехалі ў Ітаморы
Ты быў яшчэ ў старэйшай школе, значыць...
- Прамінула 5 гадоў. - Так шмат?
Здаецца я амаль усё забыла.
Я таксама помню няшмат з таго часу.
Верагодна мы пасварыліся; яны ўдваіх вярнуліся ў Токіа без мяне.
Я пераночыў у самоце на нейкай гары
Гэта ўсё, што засталося ў памяці.
У нейкі час мяне зацягнуў...
... гэты выпадак з каметай
Частка каметы зруйнавала мястэчка
"Эвакуацыя жыхароў у будынак школы падцверджана" Але большасць жыхароў была цудам выратавана
Так адбылося, што ў той дзень там праводзіліся аварыйныя вучэнні
і амаль усе жыхары апынуліся па-за зонай катастрофы
Такая неверагодная ўдача выклікала шмат чутак
Некалі я шмат чытаў пра тыя падзеі.
Цяпер я і сам не разумею, адкуль ўва мне ўзяўся такі буйны інтарэс.
Я нават не ведаў нікога з таго горада
Дзякуй за сёння. Мне пара.
Ты яшчэ знойдзеш сваё шчасце.
Увесь час адчуваю, быццам шукаю кагосьці альбо штосьці
Хачу ў яшчэ адно вясельнае агенства.
Ды ўсе яны аднолькавыя.
Стыль сінта таксама мілы.
Ты ж хацела вяселле ў царкве.
О, і яшчэ, Тэсі.
Пагаліся перад вяселлем. А я скіну 3 кіло.
Ты ясі торт.
А я заўтра пачну.
"Ітаморы. Горад, які знік"
"4 кастрычніка 2013 - Ітаморы знік."
"Мост Кадаіры"
"Пачатковая школа Ітаморы"
"Храм Міямідзу"
І чаму выявы
горада, якога больш не існуе, так кранаюць маё сэрца?
Я ўвесь час шукаю...
Я шукаю...
Кагосьці!
Пастой!
А мы не сустракаліся?
І мне так здаецца!
Як тваё імя...?
ТВАЁ ІМЯ
Пераклад ад Varta Project (https://vk.com/vartaproject)